جمعه ۲۷ مهر ۹۷ - October 19, 2018

کدخبر : 271
شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۶:۲۰

روح لطیف”گل صحرا گرد”،زخمی فراموشی….!

فرشید خدادادیان

یکی از نقد هایی که به همه ی ما وارد است،بی توجهی مان به زنان و مردان فرهیخته و هنرمندی است که شاید هر روز از کنارشان نیز بگذریم،اما به هزار و یک دلیل و درد و گرفتاری که داریم،حضورشان را آنگونه که شایسته است قدر نمی دانیم و شوربختانه تر اینکه،ارزش بسیاری را هنگامی متوجه می شویم که دیگر جز آه و افسوس حرفی برای گفتن نداریم.

دیار زاگرس مالامال از هنرمندان و شاعران و نویسندگانی است که مویی سپید کرده اند و دستی بر آتش هنر داشته اند و شایسته احترام و توجه بیشترند.استاد پیشکسوت عرصه موسیقی،سید علی موسوی نژاد یکی از این هزاران است که بیش از نیم قرن از عمر گرانمایه خود را در راه اعتلای هنر موسیقی صرف نموده و امروز نیز جز اعتلای بیشتر هنر موسیقی و البته حرمت گذاری ارباب هنر به هنرمندان پیشکسوت آرزویی ندارد.

جوانان دهه چهل خوزستان تصنیف”گل صحراگرد”را بخوبی در خاطر دارند.ترانه زیبایی که با صدای مخملین استاد موسوی نژاد،نوازشگر جان و روح شنوندگان رادیو اهواز بود و امروز روح لطیف گل صحراگرد،زخم خورده از جور فراموشی روزگاری است که هنرمندانش را تا زنده اند،پاس نمی دارد!

استاد موسوی نژاد،در سال ۱۳۲۱ در شهرستان مسجدسلیمان بدنیا آمد.از سن ده سالگی با توجه به علاقه زیادی که به هنر داشت فعالیت های هنری خود را در زمینه آواز شروع کرد و با تمرین های متوالی در زمینه تقلید صدا و آوازهای محلی بختیاری موفق به برگزاری چندین کنسرت در شهرستان مسجدسلیمان شد.پسرعمویش اسحاق موسوی را اولین مربی و کاشف خود می داند و پس از آن معرفی به معاونت وقت رادیوی خوزستان، آقای جمشید احمدی را فرصتی از جانب خدا می داند که وی را به عرصه رسمی موسیقی وارد نمود.

وی پیشتر در مصاحبه با هفته نامه ندای جنوب گفته است:”در سن هشت تا ده سالگی به عنوان هنرمند مذهبی در مساجد و… برنامه اجرا می کردم و مشوقان زیادی داشتم.بعد از چند سال کار و تجربه در موسیقی سنتی و بخصوص محلی بختیاری،مرا به معاونت رادیوی استان خوزستان،آقای جمشید احمدی معرفی کردند که ایشان هم بنده را به استاد منصور قنادپور و مرحوم استاد محسنی و دیگر هنرمندان نی و ضرب معرفی کردندو توانستم برنامه هنری محلی بختیاری با آنها اجرا کنم”(ندای جنوب/ویژه نامه نوروز۱۳۸۷/صفحه۳۳)

استاد موسوی نژاد در ادامه با همراهی استاد بهمن فردوسی(نوازنده ویلن)به کسب تجربه پرداخت و از سال ۱۳۳۴ همراه با استاد منصور قناد پور قطعاتی را در رادیو اهواز اجرا نمود و از سال ۱۳۴۶ به بعد علاوه بر همکاری با رادیو،همکاری خود را با اداره کل فرهنگ و هنر خوزستان نیز آغاز کرد.زنده یاد استاد ولی الله البرز،سرپرست ارکستر موسیقی ملی خوزستان در این مقطع تاثیری قابل توجه بر کارهای موسیقایی استاد موسوی نژاد داشت.

آبانماه سال ۱۳۵۳،استاد علی موسوی نژاد همراه با خوانندگان دیگری همچون خواجه زاده،پیام و نوشین به اجرای برنامه همراه با ارکستر موسیقی ملی اداره فرهنگ و هنر خوزستان پرداخت و اجرای ترانه محلی بختیاری”گل بس”توسط استاد موسوی نژاد بسیار مورد استقبال قرار گرفت.

علاقمندان به هنر موسیقی در دهه پنجاه خوزستان،روزی را بخاطر دارند که نام موسوی را بر مشخصات صفحات گرامافون و پس از آن کاست ها مشاهده کردند:”استریو تک تقدیم می کند؛…با صدای خواننده رادیو تلویزیون و فرهنگ و هنر خوزستان”استاد در این رابطه طی مصاحبه با روزنامه روزان گفته است:”در دهه پنجاه صفحه های گرامافون به نام های گل صحراگرد و آتش به جان،دشتی و …در دسترس علاقمندان قرار گرفت و در اواخر سال ۱۳۵۴ همراه با مرحوم عبدالمحمد پور محمدی،نوازنده ساز کوچک و نی جفته دو کاست منتشر کردیم”(روزان/شماره ۶۲۸/صفحه۹)

حدفاصل سالهای اخر دهه پنجاه تا اوایل دهه هشتاد خورشیدی را باید دوران سکوت هنری استاد موسوی نژاد دانست.نهایتاً اولین جشنواره منطقه ای موسیقی محلی آیینی که در بهمن ۱۳۸۳ در حوزه هنری استان چهارمحال و بختیاری برگزار گردید،تولد دوباره این استاد عرصه موسیقی محلی بود.

در لوح تقدیر اهداء شده به استاد موسوی در جشنواره مذکور می خوانیم:”هنرمند ارجمند جناب آقای علی موسوی؛به پاس حضور پر از مهر شما در نخستین جشنواره موسیقی محلی آیینی چهارمحال و بختیاری،این لوح یادمان تقدیم می گردد.باشد که با همدلی و همفکری بتوانیم گامی هرچند کوچک در راه اعتلای فرهنگ و هنر این مرز و بوم برداریم”

کاست”رسوای عشق”،که با تنظیم حبیب میرزایی و در سال ۱۳۸۴ در استودیو بل ضبط گردید،اعلام حضور دوباره استاد موسوی نژاد در عرصه موسیقی محلی بود.آلبومی که علاوه بر حبیب میرزایی،ناصر ساکنیان،نوازنده دف و دایره؛مسعود ابراهیمی،نوازنده نی و مهدی کریمیان،نوازنده کیبورد در تهیه و اجرای آن شرکت دارند.خانم ها ریما نوزاد و الهه حمیدی نیز همخوانان استاد در این آلبوم هستند.

در ادامه فعالیت های استاد موسوی نژاد می توان به حضور ایشان با گروه موسیقی محلی گل صحراگرد در هفتمین جشنواره موسیقی استان خوزستان اشاره نمود.جشنواره ای که در اذر ۱۳۸۴ در اهواز برگزار شد و لوح یادبود با امضای مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خوزستان را برای استاد موسوی نژاد به همراه داشت.

استاد موسوی نژاد،تنها به اجرای برنامه در زادگاه و استان های همجوار بسنده نکرد و با حضور در پایتخت نیز ترنم ها و تصنیف های زیبای محلی بختیاری را به سمع و نظر علاقمندان رساند.تالار اندیشه حوزه هنری،واقع در خیابان حافظ تهران؛نوزدهم دیماه ۱۳۸۵ میزبان کنسرت موسیقی بختیاری گروه سازینه بود که با همکاری گروه حاوا و با خوانندگی نریمان فاضلی و همراهی استاد موسوی به اجرای برنامه پرداختند.برنامه ای که بلیت فروشی آن در مراکز معتبری همچون فروشگاههای بتهوون و ققنوس انجام گردید.

استاد علی موسوی نژاد امروز با بیش از هفتاد سال عمر پر برکت،فراتر از سهم خود به هنر این سرزمین خدمت نموده و با داشتن شش فرزند ارزشمند و زندگی توام با مهربانی و سخاوت انتظاری از کسی ندارد،جز حرمت و احترام به مقام هنر که هنرمندان مصادیق نمادین آن هستند و نکوداشت و احوال جویی از ایشان،ارج گذاری به مقامی است که جوانان امروز بدنبال کسب آن،روزهای جوانی خود را به تلاش می گذرانند.

عمر مستدام و پر برکت این هنرمند فرهیخته و مهربان زاگرس آرزوی هر علاقمند فرهنگ و هنر ایران زمین است.هنرمندی که به میراث داری هنر سرزمین پارس مفتخر است.

print

نظرات بسته شده است.